2 Rejon Wsparcia Teleinformatycznego SP
Historia

2 Rejon Wsparcia Teleinformatycznego Sił Powietrznych

Na podstawie decyzji Nr PF-10/Org./SSG/ZOiU-P-1 Ministra Obrony Narodowej z dnia 05.02.2007r., rozkazu Dowódcy Sił Powietrznych Nr Z-73 z dnia 05.04.2007r.oraz na podstawie rozkazu Komendanta Centrum Wsparcia Teleinformatycznego Sił Powietrznych Nr Z-10 z dnia 18.04.2007r. w sprawie zmian organizacyjnych w CWT SP z dn. 01.06.2007r. rozpoczęto formowanie 2 Rejonu Wsparcia Teleinformatycznego Sił Powietrznych. Jednostka oficjalną działalność rozpoczęła 1 stycznia 2008r. 2 RWT SP jest jednostką specjalistyczną przeznaczoną do zabezpieczenia systemu teleinformatycznego dla potrzeb dowodzenia, alarmowania i ostrzegania jednostek wojskowych Sił Powietrznych stacjonujących w północno-zachodnim rejonie kraju.
 
2 Rejon Wsparcia Teleinformatycznego Sił Powietrznych jest jednostką bezpośrednio podległą Komendantowi Centrum Wsparcia Teleinformatycznego Sił Powietrznych.
 
Do zasadniczych zadań Rejonu należy:
  • utrzymanie w sprawności i niezawodności działania systemów i sieci teleinformatycznych w rejonie odpowiedzialności jednostki
  • świadczenie usług telekomunikacyjnych dla jednostek będących na przydziale gospodarczym rejonu
  • zabezpieczenie jednostek SP w rejonie odpowiedzialności w zakresie sprzętu łączności i informatyki
  • teleinformatyczne zabezpieczenie ćwiczeń i treningów wojsk własnych oraz obcych w rejonie poligonu Wicko Morskie
  • kryptograficzne zabezpieczenie dowództw i sztabów jednostek wojskowych Sił Powietrznych stacjonujących w rejonie odpowiedzialności 2 RWT SP
2 Rejon Wsparcia Teleinformatycznego Sił Powietrznych powstał na bazie:
  • rozformowanego 2 Węzła Łączności w Bydgoszczy
  • wyodrębnionych elementów łączności z :
- 12 Bazy Lotniczej w Mirosławcu
- 21 Bazy Lotniczej w Świdwinie
- 22 Bazy Lotniczej w Malborku
- 78 pułku rakietowego Obrony Powietrznej w Mrzeżynie
- Centralnego Poligonu Sił Powietrznych w Ustce
- 34 batalionu radiotechnicznego w Chojnicach
- 23 batalionu radiotechnicznego w Słupsku

Szefowie 2. Rejonu Wsparcia Teleinformatycznego Sił Powietrznych:
  • 18.06.2007 - 03.01.2011 ppłk Andrzej PUKA
  • 04.01.2011 - 31.12.2014 ppłk Wiesław TEREBA
  • 01.01.2015 - 30.06.2015 cz.p.o. mjr Michał LEDZION
  • 01.07.2015 -                    ppłk Robert ŚWIERCZYŃSKI
Odznaka Pamiątkowa 2. Rejonu Wsparcia Teleinformatycznego Sił Powietrznych

Odznakę Pamiątkową 2 RWT SP wprowadzono:
Decyzją Nr 578/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 grudnia 2008r.
(Dziennik Urzędowy MON Nr 25 z dnia 31 grudnia 2008r.)

Doroczne Święto 2. Rejonu Wsparcia Teleinformatycznego Sił Powietrznych

Doroczne Święto 2 RWT SP ustanowiono na dzień 18 czerwca
Decyzją Nr 15/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 30 stycznia 2009r.
(Dziennik Urzędowy MON Nr 2 z dnia 23 luty 2009r.)

Oznaka Rozpoznawcza 2. Rejonu Wsparcia Teleinformatycznego Sił Powietrznych

 

Przejęcie dziedzictwa tradycji przez 2 Rejon Wsparcia Teleinformatycznego Sił Powietrznych

Przejęcie dziedzictwa tradycji ma na celu upamiętnienie i kultywowanie chlubnych tradycji jednostek łączności, które ze względu na wspólne miejsce stacjonowania i rodzaj służby są historycznymi poprzedniczkami 2. Rejonu Wsparcia Teleinformatycznego Sił Powietrznych. Kultywowanie dziedzictwa tradycji jednostek łączności przyczyni się do zacieśnienia więzi łączących żołnierzy obecnej jednostki wojskowej ze środowiskami kombatanckimi oraz byłymi żołnierzami i pracownikami wojska, a także lokalną społecznością Bydgoszczy.

Treść decyzji:

DECYZJA NR 384/MON
MINISTRA OBRONY NARODOWEJ
z dnia 21 października 2011 r.
w sprawie przejęcia dziedzictwa tradycji przez
2. Rejon Wsparcia Teleinformatycznego Sił Powietrznych

Na podstawie § 2 pkt 14 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 lipca 1996 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Obrony Narodowej (Dz. U. Nr 94, poz. 426), w związku z pkt 3 decyzji Nr 229/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie dziedziczenia i kultywowania tradycji oręża polskiego (Dz. Urz. MON Nr 9, poz. 105), w celu zachowania chlubnych tradycji jednostek łączności - ustala się, co następuje:

1. 2 Rejon Wsparcia Teleinformatycznego Sił Powietrznych przejmuje i z honorem kultywuje dziedzictwo tradycji:

1) 83. kompanii łączności stacjonarnej (1952-1957);
2) Garnizonowego Węzła Łączności w Inowrocławiu (1966-1971);
3) Garnizonowego Węzła Łączności w Goleniowie (1966-1994);
4) Garnizonowego Węzła Łączności w Malborku (1968-1998);
5) Garnizonowego Węzła Łączności w Świdwinie (1968-2000);
6) Garnizonowego Węzła Łączności w Pile (1968-2000);
7) Garnizonowego Węzła Łączności w Mirosławcu (1968-2000);
8) Garnizonowego Węzła Łączności w Debrznie (1968-2000);
9) Garnizonowego Węzła Łączności w Zegrzu Pomorskim (1968-2000);
10) Garnizonowego Węzła Łączności w Mrzeżynie (1969-2000);
11) Garnizonowego Węzła Łączności w Wicku Morskim (1995-2007);
12) 86 batalionu łączności (1968-1998);
13) 87 batalionu łączności (1968-1999);
14) 2 Węzła Łączności (1957-2007);

2. Decyzja wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

                                                    z upoważnienia
                                                    MINISTRA OBRONY NARODOWEJ
                                                    SEKRETARZ STANU
                                                    W MINISTERSTWIE OBRONY NARODOWEJ
                                                    /-/ Czesław MROCZEK

2 Węzeł Łączności


Historia 2 Węzła Łączności sięga lat pięćdziesiątych, kiedy to rozkazem organizacyjnym Ministra Obrony Narodowej Nr 0054/org. z dnia 6 lipca 1957r. został sformowany 2 Korpus Obrony Przeciwlotniczej w Bydgoszczy. Wraz z formowaniem Korpusu rozpoczęto organizowanie Węzła Łączności na bazie 83 kompanii łączności stacjonującej w Słupsku. W krótkim okresie do 30.03.1958 r. zostały uruchomione wszystkie elementy Węzła Łączności i SD KOP. Węzeł Łączności jako samodzielna jednostka wojskowa rozpoczął działalność w 1969 roku. Na podstawie Rozkazu Dowódcy Wojsk OPK nr 05 z dnia 15.01.1969 r. oraz Dowódcy 2 KOP nr 016 z dnia 17.02.1969 r. sformowano Węzeł Łączności z dotychczasową lokalizacją. Nowej jednostce nadano nazwę 2 Węzeł Łączności KOP i numer 4406. Na Szefa Węzła wyznaczony został ppłk Henryk KRZYSZTOFIAK.

Szefowie 2 Węzła Łączności:

1969 – 1972 ppłk Henryk KRZYSZTOFIAK
1972 – 1974 mjr Jerzy NIEWIADOMSKI
1974 – 1979 płk Kazimierz FLADROWSKI
1979 – 1984 ppłk Jerzy BARTCZAK
1984 – 1987 płk Józef IWANOWICZ
1987 – 1988 płk Roman RUMIŃSKI
1988 – 1998 płk Tadeusz LEWANDOWSKI
1998 – 2003 ppłk Kazimierz POKORSKI
2003 – 2007 płk Krzysztof ZAŁÓG
2007 – 2007 p.o. mjr Jarosław JETTKA

2 Węzeł Łączności był odpowiedzialny za zapewnienie ciągłości i niezawodności działania systemu łączności przewodowej, radiowej i radioliniowej dla potrzeb Dowództwa, Sztabu oraz SD 2 KOP. Z dniem 31 grudnia 2007r. na podstawie decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia 05.02.2007r., rozkazu Dowódcy Sił Powietrznych z dnia 05.04.2007r. oraz rozkazu Komendanta Centrum Wsparcia Teleinformatycznego Sił Powietrznych z dnia 18.04.2007 r. 2 WŁ został rozformowany.
Ministerstwo Obrony Narodowej
Katalog stron wojskowych